Als kind kreeg Richard Roks zijn muzikale opvoeding niet uit een lesboek, maar gewoon uit de speakers thuis. Golden Earring, Queen en Dire Straits kwamen van moeders kant, Bon Jovi en Whitesnake via zijn broer. Zijn vader probeerde het nog met Mahler, Bach, Beethoven en Vivaldi, terwijl zijn zus een dappere poging deed met boybands. Maar ergens tussen klassieke meesterwerken, Backstreet Boys en Westlife miste Richard toch iets essentieels: gitaren die klinken alsof ze net een muur omver hebben geduwd.
Toen punkrock voorbij kwam, viel alles op zijn plek. Blink-182, Sum 41, NOFX, The Offspring en consorten leerden hem dat je met drie akkoorden, veel energie en een goed gevoel voor melodie een heel eind komt. Hij begon als zanger in punkrockband FORNAX, kocht al snel een gitaar omdat liedjes schrijven dan toch handiger werd, ontdekte het powerakkoord en concludeerde dat gitaarles daarmee voorlopig overbodig was.
Na jaren in bands, coverprojecten en akoestische solo-optredens belandde hij ineens bij CaptainSober. Niet als onbekende, want hij had de band al vaker gezien en zelfs podia met hen gedeeld. Stiekem was hij al groot fan toen Bart zei: "Kom gewoon één keertje jammen, kijken hoe het klikt." Eén keer werd twee keer, twee keer werd drie keer, en voor iemand het hardop hoefde te vragen, wist iedereen eigenlijk al genoeg.
Binnen CaptainSober brengt Richard zang, gitaar, nieuwe ideeën en een punkrockrandje mee dat zich niet altijd laat verbergen. Zijn sound zoekt het midden tussen akoestisch hout en een elektrisch randje: warm, open, eerlijk, maar met genoeg overdrive om wakker te blijven.
"Mijn geluid hoeft niet netjes in een hokje te passen. Het moet warm zijn, eerlijk zijn en af en toe een beetje bijten. Precies zoveel als het nummer nodig heeft."
Nieuwe nummers, nieuwe optredens, nieuwe muzikale avonturen met CaptainSober aan het roer: Richard is er klaar voor.